شعر - داستان- خاطره
وقتی فقر بیداد میکند
غیرت و آبرو در گنجه جا خوش کرده اند
وقتی فقر بیداد میکند
غیرت و آبرو در گنجه جا خوش کرده اند
میشود فقر را انکار کرد
میشود چشمهای خود را جور دیگر آشنا با فقر کرد
انچه ار اعتماد باقی میماند فقر همه را مبیرد
فقرآمد و آبرو رفت
تنگ تر از تنگ شد دل تنگ نظران
وقتی مردم با فقر کشتی میگیرند
آدمک پیری که نشسته رو ی چشمانش
لطف غنی نمودن هیچ اثری نداشت
آنچه امروز فقر را با خود همه جا میبرد
آنکس که ندید چهره غم را تا کنون
فقر مایه خجالت کشور
میروند و می آیند
کوچه ها – خیابانها – همه کاسه بدست
در خانه ها کوفته – دستهای سیاه دراز
تابه کی اینگونه بودن
تاکی تا کی.
فراموشی رمز عبور
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
ثبت نام کاربران
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
نظرات کاربران
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید