شعر - داستان- خاطره
سالی است که من
در آشنای غربت زیسته ام
سالی است که من
در آشنای غربت زیسته ام
هر روز فکر رفتن رویا شده
هر ساعت در آرزوی اتمام
من
من میتوانم صبر کنم
میتوانم رویایم را مخفی کنم
ولی
نمیشود عشقم را زیاد ببرم
هر روز از پیکر من کم میشود
هیچش نمیداند کسی
خداوندا تو کز راز دلم باخبری
در جستجوی چه ام
اما
هیچ دوستم میداری؟
بیا
بیا کمکی کن مرا
دستانم سردم را
در دستان گرمت
بفشار
بیا بیا.
نوشته شده در جمعه 22 دی 1391| ساعت
22:35| توسط shahreyademan|
ارسال نظر(0)
فراموشی رمز عبور
نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید
کد ۶ رقمی ارسالشده به ایمیل و رمز عبور جدید را وارد کنید.
ثبت نام کاربران
در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید
نظرات کاربران
دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید

ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید