شـــــــــــــــــــــهر یــــــــــادمان

شعر - داستان- خاطره

 

سهند همیشه دوست داشت آرزوهای عجیب و غریبی کنه و به آونها برسه و سعی میکرد آرزوهاشو به واقعیت برسونه.


 

سهند همیشه دوست داشت آرزوهای عجیب و غریبی کنه و به آونها برسه و سعی میکرد آرزوهاشو به واقعیت برسونه.

 مثلا یه دفعه آرزو کرده بود قدش بلند شه و بتونه بیسکویتهای روی کابینت رو به راحتی برداره, و با کلی فکر کردن که چطور میتونه قدش رو بلند کنه یهو یک فکری به ذهنش میرسه و میدود به سمت انباری

اون رفت توی انباری و یه چهارپایه برای اندازه خودش که بتونه به راحتی  ازش بالا بره پیدا کرد و بردش توی آشپزخونه و بعد معلوم دیگه بیسکویت ها رو برداشت.

وقتی که مامانش اونو بالای چهارپایه باجعبه خالی بیسکویتها که نصف بیشترشون ریخته بود روی لباس سهند و مابقیشون که به زور توی دهنش چپونده بود دید بهش گفت: چیکار میکنی پسرم؟

سهند با دهن پر پاسخ داد: هیچی مامانی  ارزو کردم قدم بلند شه تا بتونم این بیسکویت های خوشمزه رو بردارم و بخورم.

مامانش با خنده ای بلند گفت: بچه جون دُرستِ که تو آرزو کردی ولی این آرزوها زمان میخواد و اگه خوب غذا بخوری و همینطور ورزش هم انجام بدی ، قدت بلند میشه لازم هم نیست از این آرزوها بکنی و بری چهارپایه بیاری که قدت بخاطر بیسکویتها بلند شه؛ آقای شکمو.

نوشته شده در جمعه 22 دی 1391| ساعت 22:22| توسط shahreyademan| ارسال نظر(0)


آخرين مطالب

قالب جدید وبلاگ پيچك دات نت

ورود کاربران

خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید

رمز عبور را فراموش کرده‌اید؟
حساب کاربری ندارید؟

فراموشی رمز عبور

نام کاربری یا ایمیل خود را وارد کنید

یا

ثبت نام کاربران

در چند ثانیه حساب کاربری خود را بسازید

قبلا ثبت نام کرده‌اید؟

نظرات کاربران

دیدگاه خود را با ما در میان بگذارید